Γερακίνα Μπουρίκα: Τι δεν θα ξανακάνατε πλέον; Δεν θα μπορούσα να ξαναζήσω όπως πριν το 2013. Χωρίς να γράφω βιβλία.

Το ηλεκτρονικό περιοδικό Human mag υποδέχεται στη στήλη συνεντεύξεις τη συγγραφέα Γερακίνα Μπουρίκα.

Η Γερακίνα Μπουρίκα γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Ν. Αρτάκη Ευβοίας. Η ζωή την οδήγησε επί τέσσερα χρόνια να εγκατασταθεί στη Βόρεια Ελλάδα και τα τελευταία δεκαεπτά να ζει μόνιμα στην Αθήνα. Τα λογιστικά και οι πωλήσεις ήταν το βασικό της επάγγελμα, μέχρι τη γέννηση των παιδιών της, Βασιλικής και Δημήτρη. Η τύχη που της χάρισε τη δυνατότητα να ασχοληθεί αποκλειστικά με το «επάγγελμα μητέρα» της έδωσε την ευκαιρία να ανακαλύψει τα υπέροχα μονοπάτια της συγγραφής.

Έπειτα από την έκδοση των δύο πρώτων βιβλίων της, παράλληλα με τη συγγραφή, αρθρογραφούσε στην εφημερίδα «Κυριακάτικη» και είναι συντάκτρια του online πολιτιστικού περιοδικού “Books and Style”.

ΤΟ βιβλιο »ΦΩΤΙΑ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ», ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΒΙΒΛΙΟ τησ κυριασ γερακινασ μπουρικα ΠΟΥ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΩΚΕΑΝΟΣ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΓΙΑ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ

HUMAN MAG

Ένας από τους σημαντικότερους αμερικανούς συγγραφείς του 20ου αιώνα, ο Γουίλιαμ Φώκνερ, έλεγε πως «για να γίνει κανείς συγγραφέας χρειάζεται 99% ταλέντο, 99% πειθαρχία και 99% δουλειά». Συμφωνείτε;

Καταλαβαίνω τι εννοούσε λέγοντας αυτό ο Γουίλιαμ Φώκνερ όμως η λογική των μαθηματικών μέσα μου επαναστατεί για τον τρόπο που το εξέφρασε. Δεν συμφωνώ λοιπόν μαζί του, όμως αν θέλεις να υπολογίσω τι χρειάζεται κανείς για να γίνει συγγραφέας με μαθηματικά ποσοστά θα σου πω ότι κατά τη δική μου άποψη χρειάζεται 30% ταλέντο, 30% δουλειά και 40% τόλμη για να μπορέσει να εκθέσει δημόσια και χωρίς φόβο όλα αυτά που κρύβονται στα τρίσβαθα της ψυχής του.

Αν σας έλεγα να καλέσετε έναν συγγραφέα σε δείπνο, ποιον θα διαλέγατε και γιατί;

Θα καλούσα τον Τομ Ρόμπινς γιατί διαβάζοντας τα βιβλία του έχω ζηλέψει την τρελή σοφία του και το θράσος του απέναντι σε όλη τη σοβαροφάνεια του κόσμου μας. Άλλωστε πιστεύω πως ίσως είναι ο μόνος που θα έλεγε ναι, σε μια πρόταση για δείπνο από μια άγνωστη γυναίκα που ζει στην άλλη άκρη της γης!

Αγαπημένος σας ήρωας από την πραγματική ζωή;

Δεν έχω έναν αγαπημένο ήρωα στην πραγματική ζωή. Ήρωές μου είναι όλοι όσοι είναι καλύτεροι από εμένα και μου δίνουν κίνητρο και παράδειγμα για το πως να γίνω κι εγώ καλύτερη.

Τί σας κάνει ευτυχισμένη;

Είναι πολλές οι στιγμές που νιώθω ευτυχισμένη. Μία από αυτές είναι όταν φιλώ τα παιδιά μου την ώρα που κοιμούνται και ακούω την ανάσα τους. Καθώς βγαίνω από το δωμάτιό τους αθόρυβα ξέρω πως αυτό που νιώθω εκείνη τη στιγμή αναμφίβολα είναι ευτυχία.

Τί φοβάστε;

Δεν έχω φοβίες και όταν είχαν υπάρξει παλαιότερα βρήκα τρόπους να απαλλαγώ από αυτές. Οι μόνοι μου φόβοι είναι γύρω από τα παιδιά μου όπως κάθε γονιού. Κατά τα άλλα, νιώθω ελεύθερη.

Τι συγγραφικά σχέδια/πλάνα, έχετε για το μέλλον;

Για το μέλλον δεν γνωρίζω τι θα γίνει, για το παρόν όμως θα σας πω ότι γράφω ήδη το τέταρτο βιβλίο μου με την ευχή να φτάσει κάποια στιγμή και στα χέρια άλλων ανθρώπων.

Υπάρχει συγκεκριμένη ώρα της ημέρας που γράφετε;

Πάντα πρωί. Στις ώρες της μοναξιάς μου. Αφού πάνε τα παιδιά μου σχολείο εγώ αφιερώνω τον χρόνο μου στα άλλα μου παιδιά. Στους ήρωές μου.

Όταν γράφετε ακούτε μουσική ή θέλετε απόλυτη ησυχία;

Αν και στο σπίτι μου ακούγεται μουσική όλη την υπόλοιπη ημέρα, όταν γράφω έχω ανάγκη από απόλυτη ησυχία γιατί εκείνη τη στιγμή κουβεντιάζω με τους ήρωές μου και πρέπει να είμαι προσηλωμένη στο τι θα μου πουν και που θα με οδηγήσουν.

Αγαπημένος ήρωας/ηρωίδα των βιβλίων σας και γιατί;

Δεν έχω αγαπημένο ήρωα των βιβλίων μου. Όλοι τους είναι κομμάτια από εμένα και τους αγαπώ με έναν ιδιαίτερο τρόπο που δεν μου αφήνει περιθώρια να τους ξεχωρίσω.

Πώς και πότε ξεκινήσατε τη συγγραφή;

Η συγγραφή για εμένα ξεκίνησε στα τέλη του 2013. Τότε είδα, ακούγοντας μια ενδιαφέρουσα αληθινή ιστορία, ότι μπορώ να καταφέρω να την ξαναπλάσω από την αρχή στο χαρτί. Έτσι ξεκίνησε το μυθιστόρημα «Έτσι το έγραψαν η Μοίρες» που εκδόθηκε στις αρχές του 2016 και ουσιαστικά μαζί του ξεκίνησα κι εγώ μια καινούργια ζωή που δεν την είχα φανταστεί ποτέ νωρίτερα.

Τι δεν θα ξανακάνατε πλέον;

Δεν θα μπορούσα να ξαναζήσω όπως πριν το 2013. Χωρίς να γράφω βιβλία.

Τί αλλάξατε το τελευταίο τρίμηνο;

Δεν έχω αλλάξει τίποτε. Εκτός από το χώρο διαμονής μου λόγω διακοπών.

Αγαπημένη σας βόλτα;

Ξεκινά από τον πεζόδρομο της οδού Θεσσαλονίκης που οδηγεί προς Θησείο. Λατρεύω να περνάω δίπλα από το φωτισμένο Γκάζι, να προχωρώ παράλληλα με τις γραμμές του ηλεκτρικού, να ανηφορίζω και να καταλήγω πιο ψηλά στην Διονυσίου Αρεοπαγίτου, περνώντας έξω από το Σινέ Θησείο, με ένα χωνάκι παγωτό μηχανής από εκείνο το μαγαζάκι παραδίπλα, με μόνιμη παρέα τη θέα του Παρθενώνα.

Τέλος, πείτε μας λίγα λόγια για το βιβλίο σας;

Διαβάζοντας κάποιος το μυθιστόρημα «Φωτιά στο παρελθόν», θα ταξιδέψει σε έναν κόσμο γεμάτο πάθη, έρωτες, μίση, ίντριγκες αλλά και μεγαλειώδη ανθρώπινα συναισθήματα. Πίσω από κάθε σελίδα αυτού του βιβλίου κρύβεται το αναπάντεχο. Ένα ερωτικό τρίγωνο, ένας εφηβικός έρωτας και ένα σκοτεινό παρελθόν που φωτίζεται ξαφνικά από μια φωτιά που απειλεί να κάψει τα πάντα στο πέρασμά της. Και ποια θα είναι η σπίθα της καταστροφής; Ένας γρίφος που κρύβεται στα ακατάληπτα λόγια μιας ξεμωραμένης γριάς: «Την έθαψα με τα ίδια μου τα χέρια. Τύλιξα το κορμάκι της σε ένα σεντόνι και την έθαψα στην πίσω αυλή. Κάτω από την λεμονιά μας».

Σας ευχαριστώ πολύ!

Φωτιά στο παρελθόν

Συγγραφέας: Γερακίνα Μπουρίκα

Εκδόσεις Ωκεανός

Από το οπισθόφυλλο

Τη δεκαετία του εβδομήντα, η Ισμήνη, μια γυναίκα που ανήκει στην ελίτ της Αθηναϊκής κοινωνίας, με όπλο την σκοτεινή πλευρά της ψυχής της, καταστρέφει όποιον απειλεί τον γάμο της. Η Αρετή, η καμαριέρα της Ισμήνης, κρυφά ερωτευμένη με το αφεντικό της, πρέπει να αντιμετωπίσει μια θανάσιμη παγίδα που έχει στηθεί για εκείνη.

Χρόνια μετά, οι δραματικές εξελίξεις στο ερωτικό τρίγωνο της Αθήνας, σφραγίζουν τη ζωή του ανυποψίαστου Φίλιππου στην άλλη άκρη της Ελλάδας. Το πλήρωμα του χρόνου όμως θα φτάσει. Αποκαλύψεις ανασκαλεύουν το πυρωμένο παρελθόν και η φωτιά αρχίζει να φουντώνει. Μήπως η άκρη από το νήμα που δένει τη ζωή των ηρώων, κρύβεται στα ακατάληπτα λόγια μιας ξεμωραμένης γριάς; «Την έθαψα με τα ίδια μου τα χέρια. Τύλιξα το κορμάκι της σε ένα σεντόνι και την έθαψα στην πίσω αυλή. Κάτω από τη λεμονιά μας».

«Ποια θα ήταν τα απομεινάρια της ζωής τους μόλις χανόταν

ο καπνός από το παρελθόν που είχε πάρει ήδη φωτιά;»

Ευχόμαστε καλή επιτυχία!

Για το περιοδικό Human mag

Αλίνα Παπαδοπούλου & Partners

https://humanmagazine.home.blog

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s